سندرم کودک خوب چیست و چگونه از آن اجتناب کنیم:
موضوع پست امروز در رابطه با موضوع سندروم کودک خوب است. والدین تمایل دارند هر بار که کودکان به رفتارهای آن ها اهمیت می دهند یا موفقیتی را نشان می دهند با مهربانی آن ها را تحسین می کنند مثل زمانی که برای اولین بار راه می روند، چیز جدیدی امتحان می کنند، تمام غذایشان را می خورند، رفتار می کنند و … .
از سوی دیگر، وقتی صحبت از محدودیت ها، مرزگذاری و آموزش اصول اولیه رفتار و ادب به میان می آید، غالباً شروع به نصیحت کودکان می کنند که بدون شک سالم، ضروری و مفید است.
با این حال، اگر والدین به طور مداوم و بدون هیچ دلیل واضحی، فرزندان خود را سرزنش کنند، سختگیرانه یا دور از دسترس باشند، یا به طور مکرر به تنبیه به عنوان روشی برای تربیت متوسل شوند، ممکن است کودکان با احساس ترس، ناامنی یا حقارت دست و پنجه نرم کنند.
در نتیجه، کودکان ممکن است تلاش بی پایانی برای کامل شدن انجام دهند تا تمام عشق و محبتی را که از والدین خود می خواهند دریافت کنند. اینگونه است که “سندرم کودک خوب” ایجاد می شود، که به طور بالقوه می تواند مانعی برای رشد روانی عاطفی سالم و یکپارچه کودکان شود.
ویژگی های سندروم کودک خوب:
کودکان با این سندروم برای برآورده کردن انتظارات والدین خود بسیار تلاش کنند.
تشخیص و پذیرش احساسات شخصی شان برایشان سخت و دشوار است.
بیشتر مانند بزرگسالان رفتار می کنند، نقش ها و مسئولیت هایی را بر عهده می بگیرند که با سن آن ها سازگار نیست، در نتیجه به دنبال دائماً تایید هستند.
از دنبال کردن رویاها، آرزوها و عقاید خود جلوگیری می کنند تا بتوانند والدین خود را راضی نگه دارند و راه آن ها را پیروی می کنند.
این کودکان از به اشتراک گذاشتن احساسات خود یا صحبت در مورد اشتباهات خود می ترسند، و سخت تلاش می کنند که والدین خود را ناامید نکنند.
بدیهی است که کودکان مبتلا به این سندروم تلاش زیادی می کنند تا کامل باشند و همیشه رفتار مناسبی داشته باشند و در نتیجه خواسته های خود را نادیده بگیرند. همه این تلاش ها به آرامی و به تدریج به یک عادت تبدیل می شود، یک رفتار معمولی که ممکن است آن ها را حتی تا بزرگسالی دنبال کند، بنابراین منجر به نادیده گرفتن دائمی نیازهای شخصی آن ها و ناتوانی در ایجاد یک هویت قوی و شخصی می شود.
چگونه می توان سندروم کودک خوب را در کودکان مان مدیریت کنیم؟
برای پیشگیری یا اجتناب از “سندرم کودک خوب می توانید اقدامات زیر را انجام دهید:
راهکار مدیریت سندروم کودک خوب شماره یک) با کودکان مشورت کنید تا یاد بگیرند نظر خود را بیان کنند:
کودکان از سنین بسیار پایین باید درک کنند که مخالفت با نظر دیگران کاملاً قابل قبول است و به همین ترتیب دیگران هم می توانند با کمال اخترام نظر آن ها را قبول نداشته باشند و نپذیرند.
نیازی به ابراز مخالفت به شیوه ای تند و بی ادبانه نیست. با این حال، مخالفت به معنای توهین نیست. هرکسی آزاد است که دیدگاه خود را داشته باشد، حتی اگر با چیزی یا کسی موافق یا مخالف باشد، به شرطی که نظر با احترام و متانت بیان شود.
راهکار مدیریت سندروم کودک خوب شماره دو) مرزهای معین و قابل درک برای کودکان تعیین کنید و از آن مرزها پیروی کنید:
همه مردم شبیه یه یک دیگر نیستند و به یک شکل فکر نمی کنند، انتظارات یکسانی ندارند، واکنش های متفاوتی نشان می دهند و به یک شکل زندگی نمی کنند. به همین دلیل است که کودکان نباید احساس بدی راجب به تعیین مرز داشته باشند یا سعی کنند همه را راضی کنند.
احساس آزادی برای ابراز عشق و احترام ضروری است، همانطور که ابراز نارضایتی آن ها و تعیین محدودیت ضروری است. با انجام این کار، در ازای آن احترام دریافت می کنند و عزت نفس خود را ایجاد می کنند.
راهکار مدیریت سندروم کودک خوب شماره سه) راهکارهای جدید را نسبت به شخصیت کودکانتان امتحان کنید:
والدین باید کودکان را تشویق کنند که نسبت به تجارب مختلف باز باشند، همچنین آن ها را به سمت انعطاف پذیری و شجاعت هدایت کنند. والدین باید از فرزندانشان حمایت کنند تا استعدادها یا نقاط ضعف خود را کشف کنند و آن ها را تشویق کنند تا برای غلبه بر ترس خود قدم بردارند.
راهکار مدیریت سندروم کودک خوب شماره چهار) کودکانتان را تشویق کنید تا با خود مهربان باشند:
بدون شک، بعضی از افراد تمایل دارند که با خود بسیار انتقادی و خشن باشند. به همین دلیل، مهم است که به کودکان آموزش داده شود که اشتباه کردن کار غلطی نیست. اما مهم است که جنبه های اشتباهات خود را بشناسند و مسئولیت و عواقب اعمال خود را بر عهده بگیرند و در عین حال با ابراز درک، احترام و محبت با خود همان گونه رفتار کنند که با عزیزانشان رفتار می کنند.
درست مثل زمانی که وقتی دوست شان اشتباه می کنند و با آن ها درد و دل می کنند، کودکان آن ها را دلداری می دهند.