ترس از تاریکی: انیمیشن اوریون و تاریکی
اوریون پسر بچه ای 11 ساله که به گفته خودش از همه چیز می ترسه و ترس از تاریکی بزرگترین ترسشه. داستان از اونجایی شروع میشه که اوریون قراره تنهایی بخوابه، شخصیتی بزرگ، مشکی و مهربونی که اسمش تاریکیه ظاهر میشه و قراره ترس های اوریون مخصوصا ترس از تاریکی رو از بین ببره.
چند نکته مهم درباره این انیمیشن:
- این انیمیشن برای کودکان 8 سال به بالا هستش. چون مفهوم تاریکی و ترس از تاریکی ممکنه باعث بشه مضطرب بشن، حضور والدین در کنار اونا لازمه.
- به کودکان یادآور شید که خارجشدن اوریون از خانه بدون اطلاع والدین یه رفتار غلطه. دلایل اشتباهبودن این رفتار رو به بچهها توضیح بدید و بهشون بگید که هیچوقت بدون اطلاع شما با افراد غریبه یا حتی آشنا، از خونه یا محیطهای امن دیگه، بیرون نرن.
- در قسمتی از این انیمیشن، یکی از عناصر خواب که مسئول خواب شبانه آدم هاست، از روش هایی استفاده می کنه که انجام دادن اون کارها خطرناکه.
دیدن این انیمیشن چه نکاتی رو به کودکان یاد میده:
- به بچه ها یاد میده که آدم بزرگا هم ترس هایی تو زندگیشون دارن و احساس ترس برای همه اتفاق می افته.
- به بچه ها کمک می کنه راجب به ترس هاشون صحبت کنن و از گفتش خجالت نکشن. اینکه بتونن راجع به مسائلشون صحبت کنن می تونه به افزایش عزت نفس شون هم کمک کنه.
- بهشون نشون میده که می تونن برای غلبه به ترس هاشون تلاش کنن و تو این مسیر تنها نیستن.
14 راهکار مفید برای کمک به کودکان در غلبه بر ترس از تاریکی:
یک) ترس های فرزندتان را درک کنید:
در حالی که نباید فرزندتان را مجبور کنید که درباره ترس از تاریکی اش صحبت کند، اما میتوانید سؤالاتی مثل «وقتی به رختخواب میروید از چه چیزی میترسید؟» یا “چه چیزی تو را در تاریکی می ترساند؟” بپرسید.
این سوالات باید در زمان های مختلف مطرح شوند، مثلاً در طول روز که ترس ندارند. اگر بدانید ترسهای آنها چیست، بیشتر میدانید که چه تکنیکهایی به کاهش ترس کمک میکنند.
وقتی فهمیدید، میتوانید به آن ها اطمینان خاطر بدهید و به آن ها بگویید: «هیولاها واقعی نیستند، بنابراین لازم نیست نگران باشید». اکثر بچه ها در طول روز از هیولاها، سارقان یا سایر موجودات نمی ترسند و زمان خوبی برای رفع ترس آن هاست.
دو) از داستان ها استفاده کنید:
استفاده از داستانهای آرامشبخش و صحبت کردن در مورد ترس از تاریکی، یک تکنیک مؤثر در کمک به کودکان برای مقابله با ترس از تاریکی است.
کتابی پیدا کنید که داستانی درباره زمان خواب داشته باشد. راههایی برای برانگیختن تدریجی ترسهای کودکان تان ایجاد کنید. از قرار گرفتن تدریجی در موقعیت های استرس زا در کتاب استفاده کنید.
سه) از راه های خلاقانه استفاده کنید تا کودکان احساسات شان را بیان کنند:
بسیاری از بچه ها می توانند نقاشی بکشند، سازه های لگو بسازند، داستان هایی درباره ترس های شبانه خود تعریف کنند یا اجرا کنند. فرآیندهای خلاقانه و بازی به آن ها کمک می کند تا اضطراب خود را برطرف کنند.
چهار) به حرف های کودک خود گوش دهید و احساسات او را تأیید کنید:
احساسات آدم ها واقعی هستند و باید آن ها را تصدیق کرد. حتی اگر از هیولاهای زیر تخت خود می ترسند، آن را تایید کنید و به آرامی به آن ها بگویید که واقعا وجود ندارند.
پنج) به کودک خود کمک کنید تخت را به عنوان یک فضای امن ببیند:
نشستن با آن ها در زمان خواب برای اینکه ببینند تختشان راحت و ایمن است حتی اگر در طول روز چرت بزنند، به آن ها کمک می کند که تخت خود را به عنوان فضایی آرام و امن ببینند.
شش) از نورهای شب استفاده کنید:
این مورد یکی از مهم ترین تکنیک ها است، که به آن ها کمک می کند که نور گرم و آرامش بخش داشته باشند.
هفت) از وسایل آرام بخش استفاده کنید:
یک پتوی راحت، عروسک یا وسایل نوازش کننده می تواند به کودکان شما کمک کند در تنهایی و به خصوص هنگام رفتن به رختخواب، خود را آرام کنند.
هشت) روتینهای منظم زمان خواب داشته باشید:
تشریفات قبل از خواب، حمام کردن، پوشیدن لباس خواب، خواندن یک داستان، نشستن در کنار آنها و … یک روتین آرامش بخش و مورد انتظار را فراهم می کند که این پیام را ارسال می کند که دنیا مکانی قابل اعتماد است.
نه) از موسیقی استفاده کنید:
بسیاری از بچه ها عاشق موسیقی آرامش بخش و صداهای طبیعت در اتاق خود هستند. وقتی کودکان به رختخواب میروند،گذاشتن یک پلی لیست مناسب برای آرام کردن آن ها مفید است.
ده) مراقب آنچه بچه هایتان در تلویزیون می بینند باشید:
رسانه ها، برنامه های تلویزیونی، آگهی های بازرگانی، اخبار، حتی کارتون ها و موارد دیگر می توانند برای بچه نامناسب باشند، زیرا کودکان آنها را واقعی می بینند و ترس های خود را با خود به رختخواب می برند.
یازده) مراقب داستان ها و کتاب های ترسناک باشید:
شما نمی دانید چه چیزی ممکن است کودکان را بترساند، پس مهم است که داستان ها و کتاب های مناسب را پیدا کنید و به آن ها ارائه کنید.
دوازده) به کودک خود یاد دهید چطور خود را آرام کند:
همه ما به راه هایی برای آرامش خود نیاز داریم. مدیتیشن و تمرینهای تنفسی را میتوان در طول روز انجام داد. از آنها بپرسید چه چیزی بیشتر آنها را آرام می کند. از هر تکنیکی که استفاده میکنید، آن را با آنها انجام دهید، تا کودکان آن را با کمک شما به آرامش مرتبط کنند.
سیزده) منابع استرس غیر مرتبط با خواب را بررسی کنید:
برخی از بچه ها استرس هایی مانند اختلافات خانوادگی، مشکلات در مدرسه، دعوای خواهر و برادری و هر منبع اضطراب دیگری را با خود به رختخواب می برند.
در حالی که ترس از تاریکی ممکن است مشکل واقعی به نظر برسد، ممکن است بیان نگرانی هایی باشد که بچه ها با آنها به رختخواب می روند. شما باید در گفتگوهای خود بپرسید که آیا غیر از رفتن به رختخواب چیزهای دیگری وجود دارد که آنها نگران آن هستند؟
چهارده) ناامیدی و احساسات ناخوشایند خود را کنترل کنید:
مدیریت فرزندی گریان آسان نیست. اگر نتوانید خشم و عصبانیت خود را مدیریت کنید، فرزندتان این موضوع را متوجه میشود و آن را به عنوان عدم تأیید تلقی میکند، چون نشان میدهد که نسبت به او عصبانی هستید، احساس گناه میکند که باعث ناراحتی شما شدهاند.